GİTMEK ÜZERİNE

Bir yolculuk esnasında “İnsan gitmek’lidir.”  diye bir söz yazmıştım küçük defterime. Niçin ve hangi halet-i ruhiye içinde yazmış olmalıyım ki bir gece vakti bu sözün üzerinde tekrar durma ve biraz kafa yormaya niyet ettim.

İnsan gitmek’lidir.

“Nasıl yani, ne demek bu!” dediğinizi duyar gibiyim, haydi birlikte gezinelim çevresinde bu sözün isterseniz, olur mu?

Dünya cihetinde bir gitmek… Hemen her gün bir yerlere gideriz; markete, arkadaşımızın yanına, bahçeye, okula, kütüphaneye vesair. Gitmek’li olmak her daim bir yenilikten peydah olmaktır. Bir yenilik ve tabiri caizse neşv û nemâ bulmaktır gitmek hâli. Nitekim Râsulullah (s) bir hadis-i şerîfinde; “Seyahat taassubu kırar” ve bir başka hadisi şerifinde ise “Tebdil-i mekânda hayır vardır” demiştir. Bir gitmekli olmak içimizde vardır bizim. Gideriz, bazen yerimizden yurdumuzdan olur şehir değiştirir, bazen keyfimiz bozuktur ceketimizi alır bir hava almak için bir yerlere gideriz, dolayısıyla bir nefes almaktır gitmek.

Daireyi biraz daha genişletelim mi? Gitmenin diğer bir boyutu da mâlum olan şu dâr-ı dünyadan -yani rüyadan- uyanmak üzere gittiğimiz yerdir. Ahiret hayatı. Burada İbrahim Tenekeci’ye  söz verirsek şöyle diyecektir; “Gitmek için geldik bu dünyaya.” Bu söz işin içinden biraz daha çıkılır hâle getirir diye düşünüyorum. Yine nitekim Râsulullah (s) bir hadis-i şerifinde “İnsanlar uykudadır, ölünce uyanırlar” demiş ve ümmetini dünya karşısında uyarmıştır. Ne güzel bir uyarıdır bu. Dünyada bir uykuda olduğumuz ve bu uykunun derinliği arttıkça gitmek’li (ölümlü) olduğumuz gerçeğini o nispetle unutacağımız hatırlatılır. Dolayısıyla dünyada gitmek’li olmayı hatırımızda tutuyor olmamız bizi o nispetle gerçek uyanışa hazırlar. Uyanış ve gitmek. Gitmek, bir kavuşmanın habercisi ve müjdecisi mesabesindedir.

Daireye biraz daraltalım ve görebileceğimiz yere yani uyku konumuna getirelim. Gitmek’li olmak (konum değişikliği) insana esenlik sağlayacağı gibi bir diğer cihetten de fenalığa neden olabilir. Sonuç iki türlüdür. Takdir-i ilâhi, neye hükmederse o olur neticede.

Gitmek, insanın güzellik arayışından olur, insan güzeli aramak ve dâhi bulmak için gider. Aradıkça arar nasibi de varsa bulur. Güzeli güzel yapanı güzellikle bulur ve dosdoğru gönlünde hissederse o insan mutmain olur. Sonunda mutlu ve huzurlu olacak olan da yine o insandır. Ne mutlu o insana.

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir