ŞİİR YILLIĞI

Edebiyat Ortamı, bu sene de vazifesini yerine getirdi. Geçen senenin şiir verimini ortaya koymak adına Mart-Nisan sayısıyla birlikte güzel bir yıllık hediye etti bizlere. Arif Ay, Beyhan Kanter, Erdem Dönmez ve Halil İlteriş Kutlu’nun hazırladığı Şiir Yıllığı 2018’de sadece seçilen şiirler değil, yıl içinde yayınlanan kitaplar listesi ve poetik yazılar gibi farklı bölümler de yer alıyor. Meraklısını şiirimizin geçen yılki ahvâli hakkında doyurucu bir eser bekliyor.

Arif Ay’ın da belirttiği üzere yıllık hem bir ideolojinin sözcülüğüne soyunmaktan hem de kişisel bir antoloji olmaktan daha fazlasını ifade etmelidir. Bunun içinde şiirleri sanat kıstasıyla değerlendirmek gerekir. Yıllık hazırlarken bu tehlikelerin yanı sıra bir de işin mahiyeti gereği kapsamlı oluşunun getirdiği zorluklar eklenir. O yıl içerisindeki dergilerin taranması, çıkan kitapların takibi, poetik değerlendirmelerin göz önünde bulundurulması gibi yapılması gereken pek çok şey vardır. Belki de bu yüzden son yıllarda kimse bu işe pek yanaşmıyor. Dergilerin sayısındaki artış ve şiirin dolaşım alanının artması yıllık hazırlamanın cazibesini azaltıyor olmalı. Edebiyat Ortamı her şeyi göze alarak elliden fazla dergiyi taramış ve ortaya doksan üç şiirden oluşan bir yıllık çıkarmış. Dergiler içerisinde Rize ve Konya gibi merkez(!) sayılmayan yerlerden isimler olması ayrıca sevindirici. Yayınlanan kitapların listesiyle birlikte içlerinden bir kısmının kısaca değerlendirilmesi de yıllığın içeriğini zenginleştirilmiş.

Üçüncü bölümdeki “soruşturma” kısmını görünce şiir adına üzülmemek elde değil. Otuz şaire geçen yıl hakkındaki görüşleri sorulmuş ve sadece dördü sorulara karşılık vermiş! Hüseyin Akın, Veysel Çolak, Bâki Ayhan T. Ve Abdülkadir Budak’ı sorumluluklarının farkında oldukları için tebrik etmek lazım. Şiiri takip etmediğini söyleyen pek kıymetli şairlerimize diyecek söz bulamadım. Umudumuzu yitirmeyelim yine de. Yıllığı okuyunca bu konuda haklı olduğumuzu görüyoruz. Peki edebiyat için, bir yıldan geriye iz bırakan kaç şiir kalırsa hala umut var demektir? Düşünsenize, her senenin payına birkaç güzel şiir düşse edebiyatımız adına sevinebilir miyiz mesela? Günümüzde geçmişe öykünme anlayışı etkili olduğu için çoğu kimse edebiyatımızın hali hakkında endişelidir. Bu endişeyi “Ah nerede o eski şairler!” sloganıyla özetlemek mümkün. O yüzden; ”geçen yıl hangi şiirler yayımlandı, içlerinde dilimizin yükünü çekenler var mıdır?” gibi soruları sormayı dert edinmiyoruz maalesef. Gerçi bu durumu her devrin hastalığı olarak görebiliriz. Ne geçmişi üstünkörü bir öykünme vasıtası kılmalı ne de geleceği uğrunda fedakarlık yapmadığımız boş beklentiler mezarlığı haline getirmeli. Şiirimiz adına geçmişi öne sürerek veya bütün beklentiyi geleceğe saklayarak hareket etmenin bize bir faydası olmadığı gibi günümüzü ıskalamamıza da neden oluyor. İşte günün verimini yakalamanın yolu da hem şair hem de şiir okuru için(ki ikisi aynı anlama gelir) yıllıkları takip etmekten, dergilerin nabzını tutmaktan ve yeni şiir kitaplarında mısralar arasında gezinmekten geçiyor. Peki bu olağanüstü(!) sorumluluğu kim ne kadar yerine getiriyor. Başkasını bilemem fakat kendi adıma karnemin kırıklarla dolu olduğunu yıllığı okuyunca anladım. Seçilen mısralarda kaçırdıklarım, kitap listesinde ilk kez gözüme çarpan eserler, bin bir zorlukla çıkarılan yeni dergiler hep kendi notumu kırmama sebep oldu. Olsun, bu yıl için daha temkinli davranmama vesile olacak en azından.

Günün getirdiği verimleri kaçırmamak adına şiir yazmaya gayret eden herkesin yıllıklara kulak kesilmesi gerekir. Ancak bu sayede umutsuzluktan veya günü kötüleme kolaylığından kurtulabiliriz. Elbette şiir seçimlerinin tamamına katılmamız beklenmez, bazı seçimleri yadırgamamız da olağandır. Ama bu tamamı hakkındaki görüşlerimizi değiştirmez. Hele bir de yukarıda belirttiğimiz gibi dilimizde birkaç güzel şiir kalmışsa yıllık başarıya ulaşmış demektir. Edebiyat Ortamı Şiir Yıllığı da bir yıllıkta yer alabilecek zaaflarıyla birlikte günümüz şairleri ve geleceğin edebiyat araştırmacıları için 2017 adına yol gösteren bir çalışma olmuş. Kendi payıma birkaç şiir, takip edilecek yeni dergiler ve dikkatimi çeken şiir kitaplarını okur okumaz hemen not ettim.

Şiir Yıllığı 2018’den:

Acının Sulardan Geçişi-Cengizhan Orakçı, İki Kere Bir Şarkı-Fatma Şengül Süzer, Dilenci-Kadir Korkut, Nem Tütüyorum-Nihat Ziyalan, Mişli Geçmiş Zaman-Taner Cindoruk, Son Şiir-Turgay Fişekçi birkaç güzel şiir.

Acıdan Siyah-Cengizhan Orakçı, Uzun Sürdü Hazırlığım-Cevdet Karal, Görmeden Ölmek-İbrahim Tenekeci, Büyük Yanık-Kadir Korkut, Efsus’a Yolculuk-Yücel Kayıran kütüphaneme ekleyeceğim kitaplar.

Kurgan, Mavi Yeşil, Yasakmeyve merak ettiğim dergiler.

 

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir